چناچنه به طور رومزره به زبان فارسي صبحت مي کيند، با کمي تلاش خاوهيد تواسنت

 اين نوتشه را بخاونيد. در داشنگاه کبمريج انگلتسان تقحيقي روي روش خوادنه شدن

کملات در مغز اجنام شده است که مخشص مي کند که مغز انسان تهنا حروف اتبدا

و اتنها ي کلمات را پدرازش کرده و کمله را مي خاوند .به هيمن دليل است که با وجود

 به هم ريتخگي اين نوتشه شما تواسنتيد آن را بخاونيد

 

 

منبع و تحليل وبلاگ رضا آشفته:

آن چه ايرج زهري، منتقد، مترجم، نمايشنامه‌نويس و مدرس تئاتر در"يادها و بودها" در سال 1382 منتشر مي‌كند، صرفاً خاطره نويسي نيست، بلكه از ديد خود به كنكاش در مورد يك مقطع از فرهنگ و هنر معاصر(به ويژه تئاتر ايران) مي‌پردازد.
اين پژوهشگر نكته سنج تئاتر، درباره چرا"يادها و بودها"؟ مي‌گويد:«من هيچ وقت تا اين حد كه امروز به هويت فكر مي‌كنم، به اين مقوله فكر نكرده بودم. هزار سال پيش از اين، فردوسي سرود:«چو ايران نباشد تنِ من مباد/ بدين بوم و بر زنده يك تن مباد»
وي مي‌افزايد:«يادها و بودها گونه‌اي كارنامه هنري است. قصد دارم كه فضاي تئاتر ايران را بررسي كنم؛ امتيازها و مشكل‌ها، بدي‌ها و خوبي‌هاي هنرمندانش(‌از جمله خودم) را نشان بدهم. در طول بيش از 40 سال حضور در پهنه هنر ايران با چهره‌هاي درخشاني از هنرمندان(هموطن و خارجي) آشنا شدم؛ دوستي برقرار كردم؛ هم محبت بسيار و هم دشمني بي اندازه ديدم. اهل ملاحظه كاري، پارتي بازي و زد و بند نبودم. با هنر"راحت الحلقومي" و هنرمندان آن ميانه‌اي نداشتم، به كم راضي نبودم، نه تنها بر ديگران كه بر خود هم سخت مي‌گرفتم و مي‌گيرم... "هنر" گنجي است كه بي رنج ميسر نمي‌شود و"نقد"، ارزيابي و ارزشيابي است.»
ايرج زهري در ادامه اشاره مي‌كند كه آن چه در اين كتاب مي‌خوانيد . . .