اسفند ۸۷  سرویس فرهنگ و هنر :

فیلم وقتی همه خوابیم اثر جدید بیضائی که در شب پایانی بخش بین المللی جشنواره بیست و هفتم فجر

به عنوان فیلم برتر و منتخب تماشاگران جشنواره معرفی شد از مدتی قبل از اکران از سوئی برخی از

منتقدان موردعتاب و خطاب واقع شد .

این فیلم که به گفته طرفداران بیضائی بر اساس رفتارهای شناخته شدی بعضی از

تهیه کنندگان سینمای ایران ساخته شده است مثل همیشه داستانی شرقی و تو در تو است که مثل

تعزیه های مدرن همراه با مجالس فرعی طنز آمیز روزگار شکوه و مثله شده تعزیه را به خاطر می آورد که

تعزیه کم کم همراه با مردم مضامینش را گسترش می داد .

از سوی دیگر منتقدان و مخالفان آثار بیضائی در نوشته ها و

نقد هایی تند و تیز وظیفه همه منتقدان و مردم را کشاندن هنرمند به بیخ دیوار قلمداد کرده اند . امیر

قادری در نقدی که در سایت کتاب نیوزمنتشر شده است از بیضائی می خواهد که توضیح دهد چرا به همه

توهین کرده است و مسئولان دلسوز سینمای ایران را مقصر فیلم نساختن خود قلمداد می کند . از طرف

مقابل از دفتر بیضائی یا منتقدان طرفدار شیوه فیلمسازی موسوم به این هنرمند فرهیخته جوابیه ای رسمی

بر این یادداشت ها متشر نشده است . هرچند بسیاری از مخاطبان حرفه ای سینما با این گونه پیشواز ها از

آثار فیلمسازان معروف و صاحب نام سینما آشنا هستند برخی معتقند که تماشاگران جشنواره که عمدتا از

اقشار تحصیلکرده مردم هستند نظر خود را با برگزیدن فیلم وقتی همه خوابیم به عنوان بهترین فیلم بخش بین

الملل اعلام کرده اند .

یادداشت زیر از یکی از وبلاگ های سینمایی با عنوان گپ و گفت سی ساله انتخاب شده که به عنوان نظر

طیف مقابل مخالفان فیلم منتشر می شود .

وقتی همه خوابیم چالشی برای خویشتن داری

امیران عزیز منظورم همان دو امیر بی تحمل این روزهاست که بی محابا شمشیر کشیده اید به ساحت

جهلتان و از عالم و آدم خرده می گیرید که چرا نمی دانید ؟!

اینکه ناراحتی ندارد مگر بهرام بیضائی اولین کسی است که به نشریات و آدم های زرد می پردازد ؟ از فیلم

زندگی شیرین تا فیلم قهرمان و نسخه ایرانی اش شوخی و خیلی فیلم های دیگر در این مورد نوشته اند و

خیلی رک تر و بی پروا تر . اتفاق جدید شاید ادعای آقائی و شرافت و فرست کلاسی این نیم بند نامه های

ادبی است !؟

شاید روزی پوپولیسم یقه شما را بگیرد و آرزومندانه از شما استدعا کند که از ساحت بلندش دفاع نکنید .

سیر تاریخی شرق و غرب را به هم نچسبانید و تاریخ ها را به هم کوک نزنید . اندیشه های سولون در مدنی

کردن فحشای دیونیزوسی را با روانشناسی مدرن محک نزنید و از نادانسته هایتان مثل دیده های سبز

مسیح دفاع نکنید !

از دانسته هایتان برای ما بگوئید از آنچه می توانید به دوش بگیرید . توانستن که کار بدی نیست !؟ از آنها

بگوئید!

دنیا و تنعم بی حساب شکم را بی حیا می کند و قلم به مزدی را ارزش و و قاحت و پرده دری را آرمان جلوه

می دهد و این چیزها از پر قنداق قلم همراهشان نیست ، از یک جائی کم کم چشمها به روی آنچه مردم

می بینند بسته می شود .

حرف خودتان را بزنید بی خود سنگ آزادی را به سینه نزنید و به بهانه تجارت پا اندازی را شغل شریفی

قلمداد نکنید ! نه دانش سیاست با سالوس ورزی و پلشتی یکی است و نه سینما با آنچه شما فهم کرده

اید !

این باورها که می گوئید و می نویسید همه همان ترجمه های دهاتی و جهان سومی است که از همه چی

کرده ایم و با مایو می رویم شب نشینی و با لباس شو می رویم انجمن اولیا و مربیان مثل کمدی های آخر

شب ماهواره !

ما ضد فاشیسم نیستیم برادر ما خود فاشیسمیم آن هم فقط به دلیل اینکه قداره بند و چاقو کش ماب از

منی حرف می زنیم که بی هیچ دلیل علمی و مدونی قصد بر کرسی نشاندنش را داریم .

یک نکته و تمام در فیلم مورد تاخت هیچ کس بازیگر اول (و در پی اش عوامل دیگر را) نقد نمی کند ، او را

بیرون می کنند و هیچ کس نمی رود یک فیلم تجاری بسازد ، فیلم موجه و در حال ساختی را خراب می کنند

تا جای آن را محصولی هرجائی بگیرد . داستان فیلم حکایت فیلمی است که جای پایان حقیقی اش روایتی

جعلی قالب می کنند ...

و حالا جعل حقیقت از این بالاتر که به نوشته های شما اسم دفاع از آزادی بدهیم و آزادی واقعی را که با

تحمل مدارا نقد علمی و نهادهای اجتماعی به وجود می آید را به مسخره بگیریم ؟