تصویر ملی

روستائی اصیل یا جانور عربده جو

این روزها ملت ایران بعد از سال ها به مدد رسانه شاهد نمایش های حداقلی از سازو کار رسانه در راستای کمک به اهداف جمهوری و کمک به اجرای اهداف انسانی اسلام است . نمی دانم اگر آقای خمینی انقلاب نکرده بودو الان آقای خامنه ای رهبر انقلاب نبود شکل مناظره اقای احمدی نژاد و آقای موسوی به چه صورت در می آمد و دایره این غوغا سالاری و اتهامات لجام گسیخته که دامن تمام دولت ها را گرفت تا کجا پیش می رفت . اما پیروز این میدان که بی شباهت به هیاهوی ملبورن نبود کاملا در چند دقیقه پایانی مشخص شد . محمود احمدی نژاد با زیر پا گذاشتن تمام اصول دولتمردی و دیپلماتیک کاملا عمدی سعی کرد تا خود را مردی محروم و روستایی نشان دهد که با تمام ضوابط کاخ قدرت و حکومت  بیگانه است . او تلاش کرد تا با نمایش یک روستایی در شهر دل مردم ساده دل و زحمتکش روستایی را با حرف های غیر قابل سنجش به دست آورد . عجیب اینکه احمدی نژاد هنوز هم فکر می کند که هاشمی رفسنجانی برای این دوره کاندید ریاست جمهوری شده است و تئوری توطئه بافی خود را از کشورهای هم مرز به طرز خطرناکی به داخل مرزها و نظام کشانده و یاران خود را در یک اشتباهات محاسباتی به تعداد قلیلی که به راحتی خلع سلاح شده اند تقلیل داد . او سعی کرد تا با قرار دادن رهبر در مقابل مردم و امام هزینه های حمایت رهبری را نیز افزایش داده و تا حد امکان این حمایت ها را برای ایشان دشوار نماید . از سوی دیگر بسیاری بر این گمانند که بلافاصله پس از رفع ملاحظات انتخاباتی و امنیتی امکان شکایات افراد حقیقی مثل آقای ناطق نوری از این اظهارات که در فضایی عمومی و خارج از دادگاه و وکیل و غیره مطرح می شود خواهد بود . احمدی نژاد در پایان این مناظره با رای رحیم کریم مشائی و تعدادی از بسیجیان دفتر ریاست جمهوری به خانه بازگشت .

تا نشان دهد که روحیه محله محوری هنوز از دوران کوتاه خدمات شهری در ایشان باقی مانده است .